Bescheidenheid siert de mens

Hallo Marieke, Schrik niet…nu eens een verhaaltje van mij. Niet van Henoch of van Tom. Zij hebben die taak voor deze week met behulp van wat groepsdruk op mijn schouders weten te leggen. Nu weet ik dat een verslag van mij, jou een blos op de wangen doet toveren. Nu zie ik je naar de titel kijken en denken…’zo ken ik hem niet uit’. Dat klopt, Marieke. De titel slaat op de jongens in het team. Al jaren draaien wij als een grijze muis mee in de middenmoot van de eerste divisie. We winnen wat en we verliezen wat. Behalve in de beker. Ook dit jaar stonden we weer bij de finale. Ik moet zeggen ik zou daar niet misstaan tussen al die haantjes. (nee, niet Harro of Alfred) Maar wie kent ons nu? Dat kleine clubje uit Emmeloord met die korte naam EVV. We hebben zelfs om te voorkomen dat we opvallen met onze korte naam, deze laten verlengen naar EVV – Bultman Hartolt net als de andere teams. Ruim binnen onze comfortzone hebben we zo jaren kunnen acteren. Tot onlangs. We hadden sinds de kerst niet meer verloren, Marieke. Schrijvers van andere teams refereerden aan onze verslagen. Zelfs...

Lees verder

Less is more

Het zat er natuurlijk al een tijdje aan te komen. En zaterdag was het zover. Was het zelfingenomen luiheid? Domme onderschatting? Of gewoon een surplus aan talent bij de tegenstander? We zullen het nooit weten, maar feit blijft dat we met 90-88 van Orion hebben verloren. En daarmee staan we weer lekker met alle beentjes op de grond. Rest ons niets dan te zeggen: heren, gefeliciteerd met de overwinning en het aanhouden van de ongeslagen status! De technische staf van Orion had duidelijk lessen getrokken uit de 4-0 nederlaag in de heenwedstrijd. Een kleine preview van hun grondige analyse in het tribuneblad had ons eigenlijk al moeten waarschuwen. Alle Orion-voorbereidingen ten spijt, technisch manager Buiting en paladijn Proost konden hun Plan A al snel in de prullenbak mikken. René Baanders herstelt weliswaar voorspoedig van zijn operatie, maar was zaterdag nog niet in staat om een balletje op te gooien. Zodoende was Harry zaterdag gedwongen om met een wat bleue Oldebroeker jongeling als spelverdeler te starten. Dat was even wennen voor ons. Maar zeker ook voor onze jeugdige tegenstander uit de Achterhoek. Verward keken de oranjehemden naar de zijkant. Wat nu te doen? Proost vroeg Buiting om raad. Buiting was er...

Lees verder

EVV verliest van zichzelf

Na onze rij aan overwinningen konden we afgelopen zaterdag bijna niet anders dan verliezen. En dat hadden we al lang en breed geaccepteerd, totdat bleek dat we tegen onszelf moesten spelen. Twee teams op het veld, waarbij alles op elkaar leek. Het inspelen zag er aan beide kanten van het net hetzelfde uit. Een beetje onhandig en klunzig. Het inslaan idem. Met enkele ferme tikken van een aantal onbenullige spelers, maar vooral veel netballen, prikballen, raketlanceringen en fladderballen leek het wel of Elburg tegen Elburg in Elburg speelde. En dat maakte ons zenuwachtig. Het kon toch niet zo zijn dat het volleybal ging verliezen in Elburg. Zeker niet VAN Elburg. Gelukkig ging het de eerste set redelijk en wonnen we. Dat gaf rust. Zo veel rust dat we de Elburgse opponenten de kans gaven veel punten te maken. Hun services ketsten van onze onderarmen en onze aanvallen, die doorgaans met prikken en smijten toch een aantal punten opleveren, werden van de grond geraapt. Het vervelende was dat onze tegenstanders hetzelfde deden, behalve dat zij wel punten maakten. Zo voelt dat dus… frustrerend en irritant. En omdat Elburg daar mee door bleef gaan waren we even helemaal van het padje. De...

Lees verder

Laatste nieuws

Dit gaat de verkeerde kant op


Het moet niet gekker worden. Onze derde overwinning op een rij! Heel 2019 nog geen wedstrijd verloren. Men zou kunnen spreken van een serie, maar wij doen dat niet. Voor je het weet sta je met naam en toenaam in de Volleybalkrant, en dat moeten we natuurlijk niet willen. Laatst gespeelde wedstrijd was tegen Set-Up uit het verre Ootmarsum. Iedereen vindt het lastig om in Elburg te spelen. We hebben dit seizoen dan ook nog maar twee keer in eigen huis verloren. Eenmaal van aanstaande kampioen Protos en één maal van aanstaand Europees kampioen Sliedrecht, en dat was helaas geen competitiewedstrijd. Elburg uit is dus altijd lastig. We nemen het ze niet kwalijk dat er verloren is. Het schept bijna verwachtingen voor komende wedstrijden. En daar moeten we vanaf. Deze gekke puberale fase waar we als team in zitten zal een keer ophouden. Dan worden we weer volwassen en gaan we gewoon weer verliezen van de teams onderin en winnen van de teams bovenin, zoals we gewend zijn. En dan staan we ‘gewoon’ weer op onze vaste plek in… je weet wel… het midden. Het was wel een leuke pot vorige week. Zelf wel lekker gespeeld. Prestaties als de spreekwoordelijke…

Lees verder

We moeten wat…


Allereerst mijn excuses voor het ontbreken van het wedstrijdverslag van onze wedstrijd tegen Sneek. Het is niet dat er geen tijd voor was hoor. Ik had er gewoon geen zin in. De wedstrijd was dan ook niet echt fantastisch. Vooral van Sneker kant. Zoals een oude Heren 1-legende vanaf de tribune gepast wist te roepen “Wat zijn jullie slecht!”. Tja, dat het niet het meest sympathieke publiek is wisten we wel, maar de Snekers konden hier niet anders op reageren dan met “tja, hij heeft eigenlijk wel gelijk.” Dat zegt natuurlijk al genoeg. Sympathieke jongens verder, die Snekers! We wonnen de wedstrijd. Vijf hele punten bleven in Elburg. En daarmee lijken we bijna middenmoot-af te zijn. Nouja, middenmoot af.. we staan nog steeds overtuigend op een zesde plek. precies in het midden eigenlijk, maar met een wedstrijd minder dan de meesten. Alleen Woudenberg lijkt akelig dichtbij. Als we Vizieropvolleybal.nl moeten geloven, klopt er niets van die stand, maar stiekem weten we dat dit precies goed is. Toen hadden we vorige week weer een leuk uitdagend potje in het prachtige Limburg. Altijd gezellig. Traditiegetrouw tinderen we de regio leeg en maken we er een gezellig dagje van. Het volleybal was trouwens…

Lees verder

Snertwedstrijd


Iets later dan gebruikelijk maar even het stukje van Heren 1. Vanmorgen moesten we natuurlijk snert lopen. Wat een gezelligheid in ’t Huiken is dat! En wat een succes ook weer! De meesten waren behoorlijk enthousiast, vooral over de nieuwe rookworsten. Jammer dat niet iedereen die mocht verkopen. Ik hoop dat het vanavond ook lekker druk is, want zoals iedereen ondertussen wel weet komt  het ijzersterke en (voor ons) onverslaanbare Sliedrecht op bezoek. Laten we er een leuk feestje van maken. Oh, en voor de echte kenners onder ons. Het gaat om drie gewonnen sets, dus na 0-3 zijn we klaar. Er blijken namelijk ook volleyballers te zijn die denken dat we na 1-2 klaar zijn. Hoewel wij dan ook vinden dat we wel gewonnen hebben, is de Nevobo het daar niet helemaal mee eens. Goed…ik praat  dan wel veel liever over de wedstrijd van vanmiddag dan dat ik terugkijk naar vorige week, maar omdat dit ook een objectief wedstrijdverslag moet zijn zal ik het ook maar even over de wedstrijd tegen het (net zo) ijzersterke Keistad moeten hebben. Het was slecht. Heel slecht. En we verloren. Punt. Behalve het volleybal was afgelopen zaterdag eigenlijk best een geslaagde dag. Uiteraard…

Lees verder

Extra bekeractie DA Janssen!!


In het kader van de bekerwedstrijd van Heren 1 morgenavond tegen de koploper van de eredivisie Sliedrecht Sport voegt DA Drogist Janssen een extra actie toe aan het decemberpakket. De bezoekers van de wedstrijd kunnen een fraaie tas met drogisterij- en parfumerie-artikelen winnen. De prijs gaat naar degene die de uitslag van de wedstrijd en de setstanden het best weet te voorspellen*. Zijn dat meerdere personen, dan wint degene die de zuivere speeltijd (zoals vermeld op het wedstrijdformulier) het best voorspelt. Formulieren zijn voor de wedstrijd in de sporthal beschikbaar. Nog meer reden dus om morgenavond vanaf 19.30u in ’t Huiken te zijn! * Om matchfixing te voorkomen verbiedt de Nevobo spelers en staf van beide teams om mee te doen aan de actie

Snotapen verslaan prutsers


Het is weer zaterdag, tijd voor de wekelijkse update uit Heren 1. Ik zal het dit keer écht kort houden want ik heb nog andere dingen te doen, zoals bijvoorbeeld een taart bakken. Waar we vorige week nog beloofden onze gasten uit Utrecht een gepast welkom te heten, hebben we er in werkelijkheid alles aan gedaan om het ze zo ongemakkelijk mogelijk te maken. In ’t Huiken hing  een soort erbarmelijke kille sfeer. Door de snelle en overtuigende winst van MC1 en het ontbreken van Dames 1 was ’t Huiken dusdanig leeg dat deze sfeer vergeleken kon worden met een sporthal in een stad ergens tussen Rhenen en Renkum. Alleen een verdwaald 2e herenteam deed zijn best om de hal te vullen en maakte voor de gezelligheid in de hal zelfs opzettelijk een vijfsetter van hun wedstrijd. Dat alles moet zeker in contrast gestaan hebben met de sporthal van onze Utrechtse opponenten, die doorgaans bom- en bomvol schijnt te zijn. Behalve dan toevallig die ene wedstrijd in december dat wij daar spelen, dan zijn we alleen. We hebben gelukkig nog net aan kunnen regelen dat de kantine open is, want anders is er voor ons helemaal geen reden meer om…

Lees verder

De dag dat alles anders werd…


Het was weer zover. Vol gezonde tegenzin stonden we zaterdagmiddag met z’n allen klaar bij ’t Huiken. Nou ja, met z’n allen…de polderboys gingen op eigen gelegenheid, de coachende spelers gingen rechtstreeks vanuit Nunspeet (met twee korte tussenstops bij  de nieuwbouw van Feithenhof en Keistad om respectievelijk een bejaarde middenman en een minderjarige libero op te halen) en de afdeling ziek, zwak en misselijk kwam wat later of helemaal niet. Gebrek aan teamgeest? Angst voor het onvermijdelijke? Who knows. Feit was dat één Duster Lodgy volstond om het clubje wel gereedstaande spelers te vervoeren. De beste zetel was natuurlijk voor Tjeerd die zich wederom bereid toonde om Heren 1 te versterken. Waarvoor hulde! Op naar….Wageningen!! De plek waar EVV nog nooit iets gepresteerd heeft. De plek waar het grote VC Sneek enige weken geleden kansloos ten onder ging. De plek waar de Duitsers driekwart eeuw geleden het hoofd begrijpelijkerwijs in de schoot legden. De plek, kortom, waar niets te halen valt. Vorig jaar dacht Harry nog met een revolutionaire tactiek een eind te kunnen maken aan het Scylla-syndroom (“de eerste tien ballen op het midden spelen, mannen!”), maar nadat dat resulteerde in een 9-1 achterstand gaf ook hij zich over….

Lees verder

Heren 1 kan het toch!


Stel je voor dat je een team hebt met een aantal middelmatige spelers. En stel je nou voor dat dat team al jaren goed samenwerkt en enigszins doet alsof het kan volleyballen. Met ambitie en doorzettingsvermogen kun je dan in de eerste divisie belanden. Dan kun je behoorlijk trots zijn op jezelf. Je zet een leuk spelletje neer en wint af en toe eens een set van jonge, ambitieuze volleyballers die het wél echt kunnen. En stel je dan eens voor dat deze ervaren spelers langzaam maar zeker afhaken. Ze stoppen met volleybal, gaan volleyballen bij een andere vereniging of sluiten aan bij een ander team. Of… ze blijven gewoon wel meedoen, maar worden toch ook steeds weer geconfronteerd met die leeftijd. Dan blijft er van zo’n team niet veel over. En stel je nu dan eens voor dat je dat team aanvult met ‘jong talent’. Of eigenlijk, jonge volleyballers die wel willen ballen op dit niveau, maar bij andere teams (uiteraard) geen kans maken. Dan kunnen ze mooi meegenieten van de euforie die ontstaat bij het winnen van een setje, zoals dat af en toe gebeurt en dan kunnen ze “echt” volleyballen in de eerste divisie. Dan heb je…

Lees verder